Sun 24 Dec 2006
ناگفته هاي مناين روزها آخرين لحظات انتظارم را مي کشم.
تو چه باشي و نباشي هنوز شبهاي نقره فام پر از التهاب توست.هنوز اين صدا پر از خواهش حس توست.
چرا اين همه سکوت تو ؟ چرا اين همه دلتنگي هاي من؟ اين روزها بيشتر هواي روزگار نبودنت را مي کنم...هستي اما چه فايده اين همه سکوت!!! خوبترينم به فرداها ميسپارمت
به روزهاي بي خاطره اي که نيستي تا مثل امروز خاطرات مرده ام را زنده کني
به روزهايي که تصوير آخرين نگاهم ترسيم اولين
حضور تو در مهماني سکوت و ستاره بود .
ادامه مطلب
لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 3:56 AM توسط : هانا
